میلاد حضرت مسیح مبارک

شب است و لحظه ی حرمان مریم / وطفلی خفته در دامان مریم

وجود نازنینش بکر و بی عیب / خدا می داند و وجدانِ مریم

مسیح خالق و پیغمبر صلح / گلی خوشبوی از بُستانِ مریم

همان طفلی که از روح خداوند / نهالش تنجه زد در جانِ مریم

نه دستی بهر تیمار وجودش / نه دارویی که بُد درمانِ مریم

دلش در معرض اوهام وحشی / ولی چون کوه بُد پیمانِ مریم

ندای لا تَخَف لا تَحَزنوهآ / زسوی خالقِ سبحانِ مریم

شفا بخش دل پردرد او شد / بشد لطف خدا از آنِ مریم

بُوَداو روح «جاوید» خداوند / نبشته این چنین فرمانِ مریم